در شگفتی های "محمد قائد"

    "دو دهه پیش، گفته شد از صدوپنجاه مشاور اعطای جایزهٔ نوبل، یک نفر هم اسم احمد شاملو را مطرح کرده است.  بیدرنگ بوقهایی در داخله به صدا در آمد که پس لابد او کاری خلاف حق و حقیقت کرده،‌ وگرنه چرا نوبل بگیرد؟  و حالا تعجبی ندارد که بکوشند اسکار را در چشم خلایق کم اهمیت جلوه دهند.  ما همه به طرز غم‌انگیزی ایرانی هستیم.

در سینمای ایرانی، حرفهای فرسفی‌ـ‌عرفونی مثل خاکه‌قندی است که روی برخی انواع شیرینی می‌پاشند.  زیاد خوش‌خوراک نیست اما بالاخره از هیچ بهتر است.   برای من که فیلم  جدایی نادر از سیمین را تاکنون فقط یک بار دیده‌ام، برجسته‌ترین جنبهٔ آن، دیالوگ عالی بود: ثبت شیوهٔ صحبت و استدلال و لحن و، تا حد بسیار، طرز تلفظ  آدمهای ایرانی طبقهٔ‌ متوسط شهرنشین مدرسه‌رفته در این زمان."

محمد قائد

  
نویسنده : میرزا قلی‌خان راپورتچی ; ساعت ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ روز ۳۱ فروردین ۱۳٩۱